3.1.d. Hz. Musa ve Rabbaniyyunun İncil’deki İşaretleri
3.1.d. Hz. Musa ve Rabbaniyyunun İncil’deki İşaretleri
Hz. Musa ve O’na tâbî olan rabbaniyyunun İncil’deki işaretlerine baktığımız zaman ne görüyoruz?
Hz. Musa, Eski Antlaşma’da yani Tevrat’ta önemlidir. Çünkü O, bir peygamber ve Allah ile İsrailoğulları arasında bir arabulucu olarak görülmektedir. İsrailoğullarını kölelikten kurtarmak ve Allah’tan yasayı almak için Allah tarafından seçilmiştir. Öğretileri ve örneği Yahudi ve Hristiyan ahlâk ve etiğinin temelini oluşturmuştur.
Yeni Ahit’te Musa’dan genellikle yasanın bir sembolü olarak bahsedilir.
Havari Pavlus, Romalılara yazdığı mektubunda şöyle yazmıştı:
Romalılar 10:4 Oysa her iman edenin aklanması için Mesih, Kutsal Yasa'nın sonudur.
Bu, Mesih’in Musa’nın yasasını yerine getirdiği anlamına gelir. Hristiyanlar, yasanın insanlığa bir kurtarıcıya olan ihtiyacını göstermek için gerekli olduğuna inanırlar.
Elçi Pavlus, ilk yazdığı mektupları Musa ile yasa arasındaki ilişki hakkında kapsamlı bir şekilde yazmıştır.
Galatyalılar 3:24 Yani imanla aklanalım diye Mesih'in gelişine dek Yasa eğitmenimiz oldu.
Galatyalılar 3:25 Ama iman gelmiş olduğundan, artık Yasa'nın denetiminde değiliz.
Bu bölüm, yasanın Mesih’in gelişinin habercisi olduğu ve nihai olarak bizi kurtaranın O’na îmân olduğu fikrini vurgular.
Musa’nın Hristiyanlar için önemi, bir peygamber, Allah ile insanlık arasında bir arabulucu rolünde yatmaktadır. Hristiyanlar, Musa’nın öğretilerinin ve örneğinin İsa Mesih’te yerine getirilen bir kurtarıcıya olan ihtiyaca işaret ettiğine inanırlar. Musa’nın yasayı İsrailoğullarına iletmedeki rolü, Mesih’in gelişinin ve Allah ile insanlık arasında yeni bir antlaşmanın kurulmasının habercisi olarak görülmektedir.