1.H. TEVRAT’TA, İNCİL’DE VE KUR’ÂN-I KERİM’DE ŞEYTAN
1.H. TEVRAT’TA, İNCİL’DE VE KUR’ÂN-I KERİM’DE ŞEYTAN
Tevrat’ta Şeytan
Eyüp 1:6 Bir gün ilahi varlıklar RAB'bin huzuruna çıkmak için geldiklerinde, Şeytan da onlarla geldi.
Eyüp 1:7 RAB Şeytan'a, ‹‹Nereden geliyorsun?›› dedi.
İncil’de Şeytan
Matta 4:10 İsa ona şöyle karşılık verdi: ‹‹Çekil git, Şeytan! ‹Tanrın Rab'be tapacak, yalnız O'na kulluk edeceksin› diye yazılmıştır.››
Matta 5:37 ‹Evet›iniz evet, ‹hayır›ınız hayır olsun. Bundan fazlası Şeytan'dandır.››
Kur’ân-ı Kerim’de Şeytan
BAKARA-34 Ve meleklere: “Âdem’e secde edin.” dediğimiz zaman İblis hariç, (onlar) hemen secde ettiler. (İblis) direndi ve kibirlendi. Ve kâfirlerden oldu.
BAKARA-36 Fakat şeytan, ikisinin (ayağını) oradan kaydırdı. Böylece ikisini de içinde oldukları şeyden (ni’metten) çıkardı. Ve: “Birbirinize düşman olarak (dünyaya) inin. Sizin için (belli) bir zamana kadar yeryüzünde oturma ve faydalanma (geçimini temin etme) vardır.” dedik.
BAKARA-168 Ey insanlar! Yeryüzündeki helâl ve temiz şeylerden yiyin. Ve şeytanın adımlarına tâbî olmayın (izinden gitmeyin). Muhakkak ki o, sizin için apaçık bir düşmandır.