Het Geheim van het Universum: Gravitatie, Zikir en de Kosmische Orde van Allah

Kunt u de wetten van de zwaartekracht (gravitatie) en middelpuntvliedende kracht (centrifugale kracht) uitleggen? Ik zweer bij de al-hunnas, bij het centrale kernpunt en de daaromheen cirkelende al-kunnas, bij het elektron. Ik zweer bij de zon en de daaromheen draaiende planeten. Ik zweer bij de sterrenstelsels en alles daarbuiten. Dat wil zeggen: in het heelal geldt de wet van Allah (sunnatullāh) volgens een vaste orde — alles draait om één centrale aantrekkingskracht. Elektronen hebben een centrale aantrekkingskracht, galaxieën en de planeten eromheen. Het is dezelfde wet. Alles is in beweging en draait. En dan vragen wij: waaruit is alles ontstaan, wie zal het ons vertellen? Alles bestaat uit atomen. Wat is het kleinste atoom? Het waterstofatoom. Alle elementen zijn in feite isotopen van het waterstofatoom. Het komt voort uit verschillende combinaties. En zoals jullie nu op het scherm zien, in Soera Al-Isrā, vers vierenveertig: de zeven hemelen en alles wat zich daartussen bevindt, prijzen onophoudelijk de naam van Allah (tasbih) ter verheerlijking. Wat is tasbih? Wat is zikir? Zikir is de naam die wordt gegeven aan het herhalen van de naam van Allah door djinn en mensen die een vrije wil hebben. En wat is tasbih? Dat is de naam die wordt gegeven aan het herhalen van de naam van Allah door wezens zonder vrije wil. Hebben alle andere wezens, behalve mensen en djinn, een vrije wil? Nee. Engelen hebben geen vrije wil. Een steen heeft geen vrije wil. Een plant of een berg heeft geen vrije wil. Waarmee verrichten zij dan eigenlijk hun zikir? Met de universele wil. Met de universele wil blijven zij in evenwicht. Maar Allah heeft aan mensen en djinn een vrije wil gegeven, en door met die vrije wil de naam van Allah te herhalen (zikir), worden wij dienaren van Allah. ‘Ve mā halaktu-l cinni ve-l insa illā li-ya ’budūn. ‘Hij heeft de mensen en de djinn voor niets anders geschapen dan om Zijn dienaren abt te zijn... Zeg eens: Allah. Maar Allah de Verhevene zegt in Soera Az-Zoekhroef, vers zesendertig: als wij de zikir van de Barmhartige — het herhalen van de naam van Allah (zikir) — niet doen, van wie worden wij dan dienaren? Dan worden wij dienaren van de satan. Dus als we zikir doen — het herhalen van de naam van Allah — worden we dienaren van Allah; en als we dat niet doen, van wie worden we dan dienaren? Dan worden we dienaren van de satan. Alles buiten de mens heeft Allah voor de mens geschapen. En alles staat onder controle door de universele wil. Daarbuiten zijn er wij, mensen, die beschikken over een beperkte vrije wil. En wat wil Allah de Verhevene van ons mensen en van de djinn? Dat wij Zijn dienaren zijn. Hij wil dat wij voortdurend zikir doen — de naam van Allah herhalen. Bijvoorbeeld, in een laboratorium zegt een moslimvriend: wij moslims geloven dat alles de naam van Allah herhaalt (zikir doet) tot Allah. De buitenlander is verbaasd en begint de Koran te onderzoeken. Uiteindelijk leest hij in Soera Al-Baqara, vers zesentwintig, dat Allah er niet voor terugschrikt om een mug als voorbeeld te geven. In het laboratorium besluit hij: als deze moslim de waarheid spreekt, als het boek van de moslims de waarheid spreekt, wat zou de mug dan moeten doen? Dan zou ook de mug de naam van Allah moeten herhalen. En tijdens de experimenten die hij uitvoert, denkt hij: als we het geluid nu zouden kunnen versterken, wat zouden we dan waarnemen? Wat zien we dat de mug zegt in de opname die is gemaakt onder hoge frequentie? Ja, Allah. Dus waaraan herinnert alles ons eigenlijk? Het herinnert ons aan Allah, het herinnert ons aan het herhalen van de naam van Allah (zikir).