Rênîşandana Radestkirina Emanetan: Rêwîtiya Ber Bi Xwedê Ve!

"Gotineke Pêxamberê me heye: 'Afû zekata aştiyê ye.' Du hebûnên me yên dijî hev hene. Yek jê ruh e, ji aliyê Xwedê ve hatiye pifkirin. Yek jê jî nefsa me ye, ku merceê şeytan e li ser bedenê. Di ruhê me de hemû taybetmendiyên bedew ên ku mirov dixwazin hene. Lê di heman demê de zıddê wê di nefsa me de jî heye. Ew kesên ku nefsê ji xwe re dikin merce, dijminê herî mezin ê mirovan şeytan e. Mirov ji hev re ne dijmin in. Lê di heman demê de ew ê ku ruhê me xwedî dike, yê ku xwediyê me hemûyan e Xwedê ye. Xwedê Teala me hemûyan di îstîkameta daxwaza ruh de digihîne armancê. 'İnnallâhe ye’murukum en tueddûl emânâti ilâ ehlihâ' Xwedê ferman dike ku emanetan radestî xwediyê wan bikin. Xwedî yek e, emanet pir in. Em ê ruhê xwe radestî Rebbê xwe bikin, bedena xwe ya fîzîkî radestî Rebbê xwe bikin, nefsa xwe radestî Rebbê xwe bikin û îradeya xwe jî. Bi daxwazeke ji dil... Daxwaza gihîştina Xwedê..."