იცოდით, რომ თუ მთელი გულით ისურვებთ ალაჰთან მიღწევას, ალაჰი ორივე სამყაროში ბედნიერ ცხოვრებას გიდასტურებთ?

სამყაროსა და ჩვენი შემქმნელი ალაჰის ერთადერთი სურვილია, რომ ჩვენ ვიყოთ ბედნიერები, გავატაროთ ამქვეყნიური ცხოვრება მშვიდობით და განკითხვის დღის შემდეგ მარადიულად ვიცხოვროთ ალაჰის სამოთხეში.

წმინდა ყურანის საფუძველში დევს ბრძანებები. ლოცვა (ნამაზი), მარხვა, ზექათის გაცემა, ჰაჯობის შესრულება და შაჰადას წარმოთქმა არის თაყვანისცემის საშუალებები. თუმცა არსებობს მიზნებიც: ალაჰისთვის სულის (რუჰი), ფიზიკური სხეულის, ნაფსისა (ეგო) და ნების გადაცემა, რომელიც მან ჩვენ ამანათად (ნდობით) მოგვანდო. ამ გზაზე შესასვლელი კარი კი არის სურვილი, რომ სიკვდილამდე ჩვენი სული ალაჰს მიუახლოვდეს და გავხდეთ მისი მეგობარი. ეს არის ყურანის ყველაზე მნიშვნელოვანი ცნება, აუცილებელი პირობა.

იმ მომენტიდან, როდესაც ალაჰთან მიღწევას ისურვებთ, თქვენ ხდებით ღვთისმოშიში (თაქვა) და ხდებით ალაჰის მეგობარი (ავლია).

ალაჰმა ნათლად აღუთქვა, რომ ამ სურვილის მქონე ადამიანის სულს თავისკენ მიიყვანს. იმ მომენტში, როდესაც ადამიანი თავის სულს ალაჰთან მიაყენებს, იგი ხდება მიღწეული წმინდანი (ავლია). (სურა აშ-შურა, აიათი 13; სურა იუნუსი, აიათები 62, 63, 64; სურა არ-რუმი, აიათი 31; სურა აზ-ზუმარი, აიათი 54)