Allahû Tealâ Kur’ân-ı Kerim’de ateşe çağıran imamlardan bahsetmektedir. Onlar, bid’atlerle örülü bir dîni öğreti sebebiyle insanları cehenneme doğru sürüklemektedirler.

FÂTIR - 6 İnneş şeytâne lekum aduvvun fettehızûhu aduvvâ(aduvven), innemâ yed’û hızbehu li yekûnû min ashâbis seîr(seîri). Muhakkak ki şeytan, sizin düşmanınızdır. Öyleyse onu düşman edinin. O, kendi hizbini (taraftarlarını) sadece alevli ateş (cehennem) ehlinden olmaları için çağırır.

KASAS - 41 Ve cealnâhum eimmeten yed’ûne ilen nâr(nârı), ve yevmel kıyâmeti lâ yunsarûn(yunsarûne). Ve Biz, onları ateşe davet eden imamlar (önderler) kıldık. Ve kıyâmet günü onlara yardım olunmaz.

MU'MİN - 41 Ve yâ kavmi mâ lî ed’ûkum ilen necâti ve ted’ûnenî ilen nâr(nâri). Ve ey kavmim! Benim için nasıl bir hal ki, ben sizi kurtuluşa çağırıyorum ve siz, beni ateşe çağırıyorsunuz.

MU'MİN - 42 Ted’ûnenî li ekfure billâhi ve uşrike bihî mâ leyse lî bihî ilmun ve ene ed’ûkum ilel azîzil gaffâr(gaffâri). Siz beni, Allah’ı inkâra ve hakkında ilmim olmayan bir şeyi, O’na ortak koşmaya çağırıyorsunuz. Ve ben, sizi Azîz ve Gaffar Olan’a (Allah’a) çağırıyorum.

12.1 “Risalet, Hz. Peygamber (S.A.V) Efendimiz’le sona ermiştir” diyenler, nebî resûller ile velî resûl arasındaki farkı Kur’ân-ı Kerim’den öğrenmeyen, ateşe çağıran imamlardır.