• Tümü

  • Videolar

  • Yazılı Eserler

×
×
Dil
ALLAHÛ TEALÂ’NIN MÜNAFIKLARI AŞAĞILIK KILMASI
KUR’ÂN’IN ŞİFRESİ AHZÂB 40 ÖNSÖZ GİRİŞ BİRİNCİ SIR İKİNCİ SIR ÜÇÜNCÜ SIR İÇİNDEKİLER KUR’ÂN-I KERİM’E GÖRE NEBÎ VE RESÛL KAVRAMLARI ARASINDA ANLAM VE İŞLEV FARKLILIKLARI VARDIR. 1.1. Her nebî resûl’dür ama her resûl Nebî değildir. 1.1.2 Neden her nebî resûl’dür ama her resûl nebî değildir? 1.1.2.1. BİRİNCİ DELİL Risaletle vazifeli olmayan Resûller 1.1.2.2 İKİNCİ DELİL Peygamberler arasında fetret devreleri vardır ama risalet ardı arkası kesilmeksizin devam etmektedir. 1.1.2.3 ÜÇÜNCÜ DELİL Kur’ân-ı Kerim’e göre peygamberler belirli kavimlere gönderilmişlerdir. Resûller ise her kavimde var olmuştur. Var olmaya da devam edeceklerdir. 1.1.2.4 DÖRDÜNCÜ DELİL Nebîler, tasarruf rızasının sahipleridir. Kur’ân-ı Kerim’e göre rızaya ulaşmamış bir resûl asla nebî olamaz. 1.1.2.5 BEŞİNCİ DELİL Kur’ân-ı Kerim’e göre nebî resûllerin beş nebî olmayan resûllerin dört görevi vardır. 1.1.2.6 ALTINCI DELİL Peygamber Efendimiz (S.A.V)’le nübüvvet sona ermiştir. Risalet ise devam etmektedir 1.1.2.7 YEDİNCİ DELİL Şeriat kitapları sadece Nebîlere verilmiştir Resûllere verilenler ise sadece sohbet mahiyetindeki kitaplardır. KUR’ÂN-I KERİM’İ HİDAYETLE ÖĞRETENLER RESÛL VE NEBÎLERDİR. Kur’ân-ı Kerim’i hidayetle öğretenler velî resûller ve nebî resûllerdir 2.1 Bütün resûller, Allah’ın insanlık için seçtiği tek dînin; babamız İbrâhîm’in Hanif dîninin davetçileridir. HAKK’A DAVET (ALLAH’A ULAŞMAYI DİLEMEYE DAVET) 3.1 Nebî resûllerin Hakk’a daveti 3.1.1 Hz. Nuh (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.2 Hz. İbrâhîm (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.3 Musa (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.4 Hz. İsa (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.5 Hz. Peygamber (S.A.V) Efendimiz’in Hakk’a daveti 3.2 Velî Resûllerin Hakk’a daveti 3.3. Velî Mürşidlerin Hakk’a Daveti 3.4 Davete İcabet 3.4.1 “Ey insanlar! Allah ve Resûl’ünün davetine icabet edin” emri 3.4.2 “Ey cinler! Allah ve Resûl’ünün davetine icabet edin” emri 3.5 Davete İcabet Edenler 3.6 Nebî Resûller’e Tâbî Olmak 3.6.1 Nebî resûllerin kitaba tâbî olması 3.6.2 Nebî resûllerin Hanif dînine tâbî olması 3.6.3 Hz. Harun (A.S)’a tâbî olmak 3.6.4 Hz. İsa (A.S)’a tâbî olmak 3.6.5 Hz. Peygamber Efendimiz (S.A.V)’e tâbî olmak 3.7 Velî Resûllere Tâbî Olmak 3.8 Velî Mürşidlere tâbî olmak ALLAHÛ TEALÂ EZELDE HEPİMİZDEN YEMİN, MİSAK VE AHD ALMIŞTIR. 4.1 Allahû Tealâ ruhtan, dünya hayatında Allah’a teslimi için misak almıştır. 4.1.1 Ruhun misaki 12 kez üzerimize farz kılınmıştır. 4.2 Fizik vücudun ahdi 4.2.1 Fizik vücudun ahdi, 3 kez üzerimize farz kılınmıştır 4.3 Nefsimizin yemini 4.3.1 Allahû Tealâ , nefsimizin yeminini 3 kez üzerimize farz kılmıştır. 4.4 Ahdallahi (irademizin misaki) 4.4.1 Ahdallahi (irademizin misaki), üç kez üzerimize farz kılınmıştır ŞEYTANIN, ALLAH’IN RESÛLLERİNE KURDUĞU TUZAKLAR 5.1 Resûlün menfaat peşinde koştuğu iftirası 5.2 Delilik iftirası 5.3 Büyücülük iftirası 5.4 Yalancılık iftirası 5.5 Resûllerin alaya alınması 5.6 Sapkınlık ve ahlâksızlık iftirası ALLAH’IN RESÛLÜ’NE YÖNELTİLEN FİİLÎ SALDIRILAR 6.1 Resûl ve ona ihsanla tâbî olan müminleri, sindirme ve korkutma çabaları 6.2 Resûlü tutuklamak ve hapse atmak istemeleri 6.3 Resûlü sürgün etmeye çalışmaları 6.4 Resûl’ü öldürmeye kalkışmaları ALLAH, RESÛLLERİNE KURULAN TÜM TUZAKLARDAN HABERDARDIR. 7.1 Allah’a ulaşma dileğini engelleyenlerin Resûllere kurduğu tuzakları Allah bozar 7.2 Resûlün Allah’a ulaşmayı dilemeyi engelleyenlerin tuzaklarını bozması SÖZLÜ VE FİİLÎ SALDIRILARA KARŞI RESÛL’ÜN VE HAK MÜ’MİNLERİN DAVRANIŞLARI RESÛLLERİN HİDAYETE ENGEL OLANLARA VE ALLAH’A ULAŞMAYI DİLEMEYENLERE KARŞI MÜCÂDELE METODLARI 9.1 Babalarının dînine tâbî olanlarla Allah Resûlleri’nin mücâdelesi 9.2 Fesatçıları ve cahiliyye adetleri üzere inananları atalar dînine bağlı kılan asıl sebep 9.3 Fuhuş çıkaranlarla Allah Resûllerinin mücâdelesi 9.4 Resûllerin münafıklarla mücâdelesi ALLAHÛ TEALÂ’NIN MÜNAFIKLARI AŞAĞILIK KILMASI 10.1 Münafıklar, ahirette cehennemin en alt tabakasına yollanacaklardır. RESÛL’Ü VE ONA İHSANLA TÂBÎ OLANLARI, ALLAH’IN GÂLİP KILMASI ATEŞE ÇAĞIRAN İMAMLAR 12.1 “Risalet, Hz. Peygamber (S.A.V) Efendimiz’le sona ermiştir” diyenler, nebî resûller ile velî resûl arasındaki farkı Kur’ân-ı Kerim’den öğrenmeyen, ateşe çağıran imamlardır. 12.1.1 Ateşe çağıran imamların davetine icabet edenler 12.1.2 Ateşe çağıranların davetine icabet edenler babalarının dînine tâbî olanlardır. SONUÇ KUR’ÂN’IN ÇİFT BİLİNMEYENLİ DENKLEMİ OLAN NEBÎ VE RESÛL KONUSUNDAKİ BİD’AT, İNSANLARIN BÜYÜK ÇOĞUNLUĞUNUN CEHENNEME GİTMESİNE SEBEPTİR. 1. Kur’ân âyetlerine göre “nebî” kelimesi “peygamber” kelimesi, dilimize Farsça’dan girmiştir. 2. Kur’ân âyetlerine göre “resûl” kelimesi Sonuç Olarak

Allah Resûllerinin, Allah’a ulaşmayı dilemeyen ve başkalarının dilemesine mâni olan fesatçılara karşı yürüttüğü mücâdele, hakikatte Allah'ın inkârcılara tattırdığı dünya azabının bir parçasıdır. Allah'ın dünyada verdiği azabın en önemli aşamalarından biri ise, inkârcıların "aşağılık" kılınmasıdır. Tüm hayatlarını başka insanlara gösteriş yapmak, onlardan takdir toplamak için sürdüren inkârcılar için bu, son derece büyük bir azaptır. Allahû Tealâ bu konuda şöyle buyurmaktadır:

ZUMER - 25 Kezzebellezîne min kablihim fe etâhumul azâbu min haysu lâ yeş’urûn(yeş’urûne). Onlardan öncekiler (de) yalanladı da böylece azap onlara farkında olmadıkları bir yerden geldi.

ZUMER - 26 Fe ezâkahumullâhul hızye fîl hayâtid dunyâ, ve le azâbul âhıreti ekber(ekberu), lev kânû ya’lemûn(ya’lemûne). Böylece Allah, onlara dünya hayatında zilleti (horlanma ve aşağılanmayı) tattırdı. Ve ahiret azabı elbette daha büyüktür. Keşke bilmiş olsaydılar.

Allahû Tealâ inkârcılara verdiği azabı, mü’minlerin ve de özellikle resûlün eliyle göstermektedir.

TEVBE - 14 Kâtilûhum yuazzibhumullâhu bi eydîkum ve yuhzihim ve yansurkum aleyhim ve yeşfi sudûre kavmin mu'minîn(mu'minîne). Onlarla savaşın. Allah sizin ellerinizle onları azaplandırır ve onları alçaltır. Ve onlara karşı size yardım eder (zafere ulaştırır). Ve mü’minler kavminin göğüslerine şifa verir (iyileştirir, ferahlatır).

TEVBE - 15 Ve yuzhib gayza kulûbihim, ve yetûbullâhu alâ men yeşâu, vallâhu alîmun hakîm(hakîmun). Ve onların kalplerindeki öfkeyi giderir. Ve Allah, dilediği kimsenin tövbesini kabul eder. Ve Allah; Alîm’dir (bilen), Hakîm’dir (hikmet sahibi, hüküm sahibi).

Fesatçıları aşağılık kılma görevini, Hz. Süleyman (A.S) da üstlenmiştir. İsrailoğulları'na resûl olarak yollanan Hz. Süleyman (A.S), fesatçı kavme yolladığı mesajında şöyle demiştir:

NEML - 37 İrcı’ ileyhim fe le ne’tiyennehum bi cunûdin lâ kıbele lehum bihâ ve le nuhricennehum minhâ ezilleten ve hum sâgırûn(sâgırûne). Onlara (geri) dön. Bundan sonra mutlaka onların karşı koyamayacakları ordularla onlara geliriz. Ve mutlaka onları küçük düşürerek, zilletle oradan çıkarırız.

Görülüyor ki fesatçıların önde gelenlerinin aşağılık kılınması, resûllerin mücâdelelerinin önemli bir parçasıdır. Çoğu kez, fesatçı kavmin önde gelenlerinin gerçek yüzünün ortaya çıkarılması, "hor ve aşağılık" kılınmaları için yeterli olur. Çünkü önde gelenler, adı üstünde inkârda ve sapıklıkta en uç aşamaya varmış kimselerdir. Son derece dejenere bir yaşantıları vardır. Cinsel sapkınlıklar, sahtekârlıklar ve benzeri bozulmalar tarih boyunca önde gelenlerin başlıca özelliklerinden biri olmuştur. Buna karşın kavmin önde gelenleri bu dejenere yapılarını toplumun genelinden gizlerler. Çünkü bunların ortaya çıkarılması, önde gelenlerin "hor ve aşağılık" kılınmasının yollarından biridir.

Îmân edenler, inkârcıların önde gelenleri için büyük bir korku kaynağıdır. Resûlün ve mü’minlerin gücü, aklı ve kararlılığı inkârcıların kalbine korku salar. Kur’ân-ı Kerim’de bu durum şöyle ifade edilmektedir:

HAŞR - 13 Le entum eşeddu rehbeten fî sudûrihim minallâhi, zâlike bi ennehum kavmun lâ yefkahûn(yefkahûne). Siz, gerçekten, onların yüreklerinde korku bakımından daha şiddetlisiniz (Allah’tan çok sizden korkuyorlar). Bu, onların (Allah’ın azametini, kudretini) fıkıh edemeyen bir kavim olmaları sebebiyledir.

Allah, inkârcıların resûle ve mü’minlere karşı duydukları bu korkuyu daha da artırdığını şöyle bildirmiştir:

ÂLİ İMRÂN - 151 Se nulkî fî kulûbillezîne keferûr ru’be bimâ eşrakû billâhi mâ lem yunezzil bihî sultânâ(sultânen), ve me’vâhumun nâr(nâru), ve bi’se mesvez zâlimîn(zâlimîne). Allah'ın, hakkında bir sultan (delil) indirmediği bir şeyi, Allah'a ortak koşmaları sebebiyle, o kâfirlerin kalplerine korku vereceğiz. Ve onların sığınağı (gideceği yer), ateştir (cehennemdir). Ve zalimlerin kalacağı yer ne kötü.

Kur’ân-ı Kerim’de haber verilen tüm resûller inkârcılara karşı yürüttükleri fikrî mücâdelede daima üstün gelmişlerdir. Resûllerin tebliğini dinlemeyen, uyarılarını dikkate almayan her kavim sonunda helâk edilmiş, Allah'ın Resûllerine karşı planladıkları her kötülük boşa çıkmıştır.

ALLAHÛ TEALÂ’NIN MÜNAFIKLARI AŞAĞILIK KILMASI