• Tümü

  • Videolar

  • Yazılı Eserler

  • Etkinlikler

×
×
Dil
RESÛLLERİN HİDAYETE ENGEL OLANLARA VE ALLAH’A ULAŞMAYI DİLEMEYENLERE KARŞI MÜCÂDELE METODLARI
KUR’ÂN’IN ŞİFRESİ AHZÂB 40 ÖNSÖZ GİRİŞ BİRİNCİ SIR İKİNCİ SIR ÜÇÜNCÜ SIR İÇİNDEKİLER KUR’ÂN-I KERİM’E GÖRE NEBÎ VE RESÛL KAVRAMLARI ARASINDA ANLAM VE İŞLEV FARKLILIKLARI VARDIR. 1.1. Her nebî resûl’dür ama her resûl Nebî değildir. 1.1.2 Neden her nebî resûl’dür ama her resûl nebî değildir? 1.1.2.1. BİRİNCİ DELİL Risaletle vazifeli olmayan Resûller 1.1.2.2 İKİNCİ DELİL Peygamberler arasında fetret devreleri vardır ama risalet ardı arkası kesilmeksizin devam etmektedir. 1.1.2.3 ÜÇÜNCÜ DELİL Kur’ân-ı Kerim’e göre peygamberler belirli kavimlere gönderilmişlerdir. Resûller ise her kavimde var olmuştur. Var olmaya da devam edeceklerdir. 1.1.2.4 DÖRDÜNCÜ DELİL Nebîler, tasarruf rızasının sahipleridir. Kur’ân-ı Kerim’e göre rızaya ulaşmamış bir resûl asla nebî olamaz. 1.1.2.5 BEŞİNCİ DELİL Kur’ân-ı Kerim’e göre nebî resûllerin beş nebî olmayan resûllerin dört görevi vardır. 1.1.2.6 ALTINCI DELİL Peygamber Efendimiz (S.A.V)’le nübüvvet sona ermiştir. Risalet ise devam etmektedir 1.1.2.7 YEDİNCİ DELİL Şeriat kitapları sadece Nebîlere verilmiştir Resûllere verilenler ise sadece sohbet mahiyetindeki kitaplardır. KUR’ÂN-I KERİM’İ HİDAYETLE ÖĞRETENLER RESÛL VE NEBÎLERDİR. Kur’ân-ı Kerim’i hidayetle öğretenler velî resûller ve nebî resûllerdir 2.1 Bütün resûller, Allah’ın insanlık için seçtiği tek dînin; babamız İbrâhîm’in Hanif dîninin davetçileridir. HAKK’A DAVET (ALLAH’A ULAŞMAYI DİLEMEYE DAVET) 3.1 Nebî resûllerin Hakk’a daveti 3.1.1 Hz. Nuh (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.2 Hz. İbrâhîm (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.3 Musa (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.4 Hz. İsa (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.5 Hz. Peygamber (S.A.V) Efendimiz’in Hakk’a daveti 3.2 Velî Resûllerin Hakk’a daveti 3.3. Velî Mürşidlerin Hakk’a Daveti 3.4 Davete İcabet 3.4.1 “Ey insanlar! Allah ve Resûl’ünün davetine icabet edin” emri 3.4.2 “Ey cinler! Allah ve Resûl’ünün davetine icabet edin” emri 3.5 Davete İcabet Edenler 3.6 Nebî Resûller’e Tâbî Olmak 3.6.1 Nebî resûllerin kitaba tâbî olması 3.6.2 Nebî resûllerin Hanif dînine tâbî olması 3.6.3 Hz. Harun (A.S)’a tâbî olmak 3.6.4 Hz. İsa (A.S)’a tâbî olmak 3.6.5 Hz. Peygamber Efendimiz (S.A.V)’e tâbî olmak 3.7 Velî Resûllere Tâbî Olmak 3.8 Velî Mürşidlere tâbî olmak ALLAHÛ TEALÂ EZELDE HEPİMİZDEN YEMİN, MİSAK VE AHD ALMIŞTIR. 4.1 Allahû Tealâ ruhtan, dünya hayatında Allah’a teslimi için misak almıştır. 4.1.1 Ruhun misaki 12 kez üzerimize farz kılınmıştır. 4.2 Fizik vücudun ahdi 4.2.1 Fizik vücudun ahdi, 3 kez üzerimize farz kılınmıştır 4.3 Nefsimizin yemini 4.3.1 Allahû Tealâ , nefsimizin yeminini 3 kez üzerimize farz kılmıştır. 4.4 Ahdallahi (irademizin misaki) 4.4.1 Ahdallahi (irademizin misaki), üç kez üzerimize farz kılınmıştır ŞEYTANIN, ALLAH’IN RESÛLLERİNE KURDUĞU TUZAKLAR 5.1 Resûlün menfaat peşinde koştuğu iftirası 5.2 Delilik iftirası 5.3 Büyücülük iftirası 5.4 Yalancılık iftirası 5.5 Resûllerin alaya alınması 5.6 Sapkınlık ve ahlâksızlık iftirası ALLAH’IN RESÛLÜ’NE YÖNELTİLEN FİİLÎ SALDIRILAR 6.1 Resûl ve ona ihsanla tâbî olan müminleri, sindirme ve korkutma çabaları 6.2 Resûlü tutuklamak ve hapse atmak istemeleri 6.3 Resûlü sürgün etmeye çalışmaları 6.4 Resûl’ü öldürmeye kalkışmaları ALLAH, RESÛLLERİNE KURULAN TÜM TUZAKLARDAN HABERDARDIR. 7.1 Allah’a ulaşma dileğini engelleyenlerin Resûllere kurduğu tuzakları Allah bozar 7.2 Resûlün Allah’a ulaşmayı dilemeyi engelleyenlerin tuzaklarını bozması SÖZLÜ VE FİİLÎ SALDIRILARA KARŞI RESÛL’ÜN VE HAK MÜ’MİNLERİN DAVRANIŞLARI RESÛLLERİN HİDAYETE ENGEL OLANLARA VE ALLAH’A ULAŞMAYI DİLEMEYENLERE KARŞI MÜCÂDELE METODLARI 9.1 Babalarının dînine tâbî olanlarla Allah Resûlleri’nin mücâdelesi 9.2 Fesatçıları ve cahiliyye adetleri üzere inananları atalar dînine bağlı kılan asıl sebep 9.3 Fuhuş çıkaranlarla Allah Resûllerinin mücâdelesi 9.4 Resûllerin münafıklarla mücâdelesi ALLAHÛ TEALÂ’NIN MÜNAFIKLARI AŞAĞILIK KILMASI 10.1 Münafıklar, ahirette cehennemin en alt tabakasına yollanacaklardır. RESÛL’Ü VE ONA İHSANLA TÂBÎ OLANLARI, ALLAH’IN GÂLİP KILMASI ATEŞE ÇAĞIRAN İMAMLAR 12.1 “Risalet, Hz. Peygamber (S.A.V) Efendimiz’le sona ermiştir” diyenler, nebî resûller ile velî resûl arasındaki farkı Kur’ân-ı Kerim’den öğrenmeyen, ateşe çağıran imamlardır. 12.1.1 Ateşe çağıran imamların davetine icabet edenler 12.1.2 Ateşe çağıranların davetine icabet edenler babalarının dînine tâbî olanlardır. SONUÇ KUR’ÂN’IN ÇİFT BİLİNMEYENLİ DENKLEMİ OLAN NEBÎ VE RESÛL KONUSUNDAKİ BİD’AT, İNSANLARIN BÜYÜK ÇOĞUNLUĞUNUN CEHENNEME GİTMESİNE SEBEPTİR. 1. Kur’ân âyetlerine göre “nebî” kelimesi “peygamber” kelimesi, dilimize Farsça’dan girmiştir. 2. Kur’ân âyetlerine göre “resûl” kelimesi Sonuç Olarak

RESÛLLERİN HİDAYETE ENGEL OLANLARA VE ALLAH’A ULAŞMAYI DİLEMEYENLERE KARŞI MÜCÂDELE METODLARI

Al­la­hû­ Tealâ ­her­ de­vir­de­ re­sû­lü­nün­ ve­ ona ­ih­san­la­ tâ­bî ­olup­ îmâ­nı­ ar­tan mü’min­le­rin­ en­ bü­yük­ yar­dım­cı­sı­dır.­ Al­lah­ Re­sû­lü­ne­ tâ­bî­ olan­la­rı­ 7 ni’met­le­ des­tek­ler,­ güç­len­di­rir.­

Özel­lik­le­ re­sûl­ler,­ dai­ma­ Al­lah'ın­ özel­ des­te­ği­ne­ maz­har­ olan­lar­dır. Kur’ân-ı­ Ke­rim’de­ Al­la­hû­ Tealâ­’nın ­re­sûl­le­re ­ilim,­ hik­met,­ âyet­le­ri­ açık­la­ma,­ isa­bet­li ­ka­rar ­ver­me, ­ol­gun­ dav­ra­nış­lar­ gi­bi­ özel­ ye­te­nek­ler­ ver­di­ği­ bil­di­ril­mek­te­dir.­ Bu­nun­ ya­nın­da­ Al­lah­ za­man­ za­man­ re­sûl­le­re­ bü­yük­ bir mülk (mad­dî ser­vet, güç ­ve ihtişam) de ver­miş­tir.­ Ör­ne­ğin ­İs­ra­ilo­ğul­ları'na ­li­der ­ola­rak ­se­çi­len ­Hz.­Ta­lût'a, ­bil­gi, ­be­de­nî­ güç ­ve ­mülk ­ve­ril­miş­tir. Ba­ka­ra ­Su­re­sin­de ­bu ­ko­nuda ­şöy­le ­bu­yu­rul­mak­ta­dır:­­

BAKARA - 247 Ve kâle lehum nebiyyuhum innallâhe kad bease lekum tâlûtemelikâ(meliken), kâlû ennâ yekûnu lehul mulku aleynâ ve nahnu ehakku bil mulki minhu ve lem yu’te seaten minel mâl(mâli), kâle innallâhestafâhu aleykum ve zâdehu bestaten fîl ilmi vel cism(cismi), vallâhu yu’tî mulkehu men yeşâu, vallâhu vâsiun alîm(alîmun). Onların Peygamber’i onlara dedi ki: “Muhakkak ki Allah, sizin için melik olarak Talut’u beas etmişti (görevlendirmişti).” Dediler ki: “Bizim üzerimize onun melikliği nasıl olur? Melikliğe biz ondan daha çok hak sahibiyiz (daha çok lâyıkız). Ve de ona maldan bir genişlik (servetçe bolluk) verilmedi.” (Peygamber de) “Muhakkak ki Allah, onu sizin üzerinize (melik) seçti ve onun ilmini (bilgisini) ve cismini (kuvvetini) artırdı. Ve Allah, mülkünü dilediği kimseye verir. Ve Allah, Vâsi’dir (rahmeti ve ilmi herşeyi ihata eder), Alîm’dir (en iyi bilendir).

Al­la­hû­ Tealâ­,­ Hz.­İb­râ­hîm ­(A.S)­ ve ­onun­ so­yu­nu­ da­ hik­met­ ve­ mülk ile­ des­tek­le­di­ğini ­ifa­de­ et­mek­te­dir.

NİSÂ - 54 Em yahsudûnen nâse alâ mâ âtâhumullâhu min fadlıhî, fe kad âteynâ âle ibrâhîmel kitâbe vel hikmete ve âteynâhum mulken azîmâ(azîmen). Yoksa onlar, Allah'ın fazlından (ni'metinden) insanlara verdiği şeylere haset mi ediyorlar (çekemiyorlar mı)? Oysa Biz, Hz.İbrâhîm ailesine (soyuna) kitap ve hikmet vermiştik.Ve onlara “büyük mülk “verdik.

Hz.­Yu­suf­ (A.S)­ da­ ben­zer­ bi­çim­de­ des­tek­len­miş­tir.­ Kur’ân-ı­ Ke­rim’de,­er­gin­lik­ ça­ğı­na­ eri­şin­ce ­Hz.­Yu­suf­ (A.S)'a,­ hü­küm ­ve ­ilim­ ve­ril­di­ği bil­di­ril­mek­te­dir.­

YÛSUF - 22 Ve lemmâ belega eşuddehû âteynâhu hukmen ve ilmâ(ilmen), ve kezâlike neczîl muhsinîn(muhsinîne)." Ve en kuvvetli çağına ulaştığı (bulûğa erdiği) zaman ona hüküm (hikmet) ve ilim verdik. Muhsinleri işte böyle mükâfatlandırırız.

Hz.­Yu­suf­ du­a ­eder­ken­ şöy­le ­bu­yur­mak­ta­dır:­

YÛSUF - 101 Rabbi kad âteytenî minel mulki ve allemtenî min te’vîlil ehâdîs(ehâdîsi), fâtıras semâvâti vel ardı ente veliyyî fîd dunyâ vel âhırati, teveffenî muslimen ve elhıknî bis sâlihîn(sâlihîne). “Rabbim bana mülk verdin. Ve olayların (sözlerin, rüyaların) tevîlini (yorumunu) bana öğrettin. Semaları ve yeryüzünü yaratan, Sen benim dünyada ve ahirette velîmsin (dostumsun). Beni müslüman (Allah’a teslim-i küllî ile teslim olan) olarak vefat ettir ve beni salihler arasına kat.”

Hz.­ Da­vud­ (A.S)'a­ da­ mülk­ ve ­hik­met­ ve­ril­miş­tir;­

BAKARA - 251 Fe hezemûhum bi iznillâhi, ve katele dâvudu câlûte ve âtâhullâhul mulke vel hikmete ve allemehu mimmâ yeşâu, ve lev lâ def’ullâhin nâse, bâ’dahum bi ba’din le fesedetil ardu ve lâkinnallâhe zû fadlin alel âlemîn(âlemîne). Nihayet Allah’ın izniyle onları hezimete uğrattılar. Ve Davut, Calut’u öldürdü. Ve Allah ona (Davut’a), meliklik (hükümdarlık) ve hikmet verdi ve ona dilediği şeylerden öğretti. Ve eğer Allah’ın, insanları birbiriyle defetmesi olmasaydı, yeryüzünde mutlaka fesat çıkardı (yeryüzünün düzeni bozulurdu). Lâkin Allah, âlemlerin üzerine fazl sahibidir.

SÂD - 20 Ve şedednâ mulkehu ve âteynâhul hikmete ve faslel hıtâb(hıtâbi). Ve onun mülkünü (idaresini) güçlendirdik. Ve ona, hikmet ve faslı hitap (hak ile bâtılı ayırıp adaletle hükmetme, hitap etme yeteneği) verdik.

Re­sûl,­ Al­lah'ın­ ken­di­si­ne­ ver­di­ği­ tüm­ bu­ des­tek­le­ bir­lik­te,­ in­kâr­cı­ların­ ön­de­ ge­len­le­ri­ne ­kar­şı­ fik­rî­ mü­câ­de­le­ye­ gi­ri­şir.­ Bu,­ Al­lah'ın­ gös­ter­di­ği yol­da, ­O'nun­ gös­ter­di­ği­ yön­tem­le­re ­gö­re ­yü­rü­tü­len ­bir­ mü­câ­de­le­dir.­

Fe­ra­set­ sa­hi­bi­ re­sûl­ler,­ zâ­lim­le­re­ kar­şı­ yü­rüt­tük­le­ri­ fik­rî­ mü­câ­de­le­de hep­ üs­tün­ gel­miş­ler­dir.­Fe­sat­çı­ müc­rim­ler­ ise­ hiç­bir­ za­man­ bu­ güç­lü­ du­ru­şa ­ ve ­ sağ­lam ­ fik­re ­ kar­şı bir ­ açık­la­ma ge­ti­re­memiş, ­hep ­ mağ­lup ­ olmuşlar­dır. ­Çün­kü ­re­sûl­ler, ­Al­lah’tan ­hak­kı ­ge­tir­miş­ler ­ve­ bâ­tı­la­ kar­şı­ mü­câ­de­le­ ede­rek­ Al­lah’ın­ yar­dı­mıy­la­ dai­ma­ üs­tün ­gel­miş­ler­dir.­