• Tümü

  • Videolar

  • Yazılı Eserler

×
×
Dil
6.4 Resûl’ü öldürmeye kalkışmaları
KUR’ÂN’IN ŞİFRESİ AHZÂB 40 ÖNSÖZ GİRİŞ BİRİNCİ SIR İKİNCİ SIR ÜÇÜNCÜ SIR İÇİNDEKİLER KUR’ÂN-I KERİM’E GÖRE NEBÎ VE RESÛL KAVRAMLARI ARASINDA ANLAM VE İŞLEV FARKLILIKLARI VARDIR. 1.1. Her nebî resûl’dür ama her resûl Nebî değildir. 1.1.2 Neden her nebî resûl’dür ama her resûl nebî değildir? 1.1.2.1. BİRİNCİ DELİL Risaletle vazifeli olmayan Resûller 1.1.2.2 İKİNCİ DELİL Peygamberler arasında fetret devreleri vardır ama risalet ardı arkası kesilmeksizin devam etmektedir. 1.1.2.3 ÜÇÜNCÜ DELİL Kur’ân-ı Kerim’e göre peygamberler belirli kavimlere gönderilmişlerdir. Resûller ise her kavimde var olmuştur. Var olmaya da devam edeceklerdir. 1.1.2.4 DÖRDÜNCÜ DELİL Nebîler, tasarruf rızasının sahipleridir. Kur’ân-ı Kerim’e göre rızaya ulaşmamış bir resûl asla nebî olamaz. 1.1.2.5 BEŞİNCİ DELİL Kur’ân-ı Kerim’e göre nebî resûllerin beş nebî olmayan resûllerin dört görevi vardır. 1.1.2.6 ALTINCI DELİL Peygamber Efendimiz (S.A.V)’le nübüvvet sona ermiştir. Risalet ise devam etmektedir 1.1.2.7 YEDİNCİ DELİL Şeriat kitapları sadece Nebîlere verilmiştir Resûllere verilenler ise sadece sohbet mahiyetindeki kitaplardır. KUR’ÂN-I KERİM’İ HİDAYETLE ÖĞRETENLER RESÛL VE NEBÎLERDİR. Kur’ân-ı Kerim’i hidayetle öğretenler velî resûller ve nebî resûllerdir 2.1 Bütün resûller, Allah’ın insanlık için seçtiği tek dînin; babamız İbrâhîm’in Hanif dîninin davetçileridir. HAKK’A DAVET (ALLAH’A ULAŞMAYI DİLEMEYE DAVET) 3.1 Nebî resûllerin Hakk’a daveti 3.1.1 Hz. Nuh (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.2 Hz. İbrâhîm (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.3 Musa (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.4 Hz. İsa (A.S)’ın Hakk’a daveti 3.1.5 Hz. Peygamber (S.A.V) Efendimiz’in Hakk’a daveti 3.2 Velî Resûllerin Hakk’a daveti 3.3. Velî Mürşidlerin Hakk’a Daveti 3.4 Davete İcabet 3.4.1 “Ey insanlar! Allah ve Resûl’ünün davetine icabet edin” emri 3.4.2 “Ey cinler! Allah ve Resûl’ünün davetine icabet edin” emri 3.5 Davete İcabet Edenler 3.6 Nebî Resûller’e Tâbî Olmak 3.6.1 Nebî resûllerin kitaba tâbî olması 3.6.2 Nebî resûllerin Hanif dînine tâbî olması 3.6.3 Hz. Harun (A.S)’a tâbî olmak 3.6.4 Hz. İsa (A.S)’a tâbî olmak 3.6.5 Hz. Peygamber Efendimiz (S.A.V)’e tâbî olmak 3.7 Velî Resûllere Tâbî Olmak 3.8 Velî Mürşidlere tâbî olmak ALLAHÛ TEALÂ EZELDE HEPİMİZDEN YEMİN, MİSAK VE AHD ALMIŞTIR. 4.1 Allahû Tealâ ruhtan, dünya hayatında Allah’a teslimi için misak almıştır. 4.1.1 Ruhun misaki 12 kez üzerimize farz kılınmıştır. 4.2 Fizik vücudun ahdi 4.2.1 Fizik vücudun ahdi, 3 kez üzerimize farz kılınmıştır 4.3 Nefsimizin yemini 4.3.1 Allahû Tealâ , nefsimizin yeminini 3 kez üzerimize farz kılmıştır. 4.4 Ahdallahi (irademizin misaki) 4.4.1 Ahdallahi (irademizin misaki), üç kez üzerimize farz kılınmıştır ŞEYTANIN, ALLAH’IN RESÛLLERİNE KURDUĞU TUZAKLAR 5.1 Resûlün menfaat peşinde koştuğu iftirası 5.2 Delilik iftirası 5.3 Büyücülük iftirası 5.4 Yalancılık iftirası 5.5 Resûllerin alaya alınması 5.6 Sapkınlık ve ahlâksızlık iftirası ALLAH’IN RESÛLÜ’NE YÖNELTİLEN FİİLÎ SALDIRILAR 6.1 Resûl ve ona ihsanla tâbî olan müminleri, sindirme ve korkutma çabaları 6.2 Resûlü tutuklamak ve hapse atmak istemeleri 6.3 Resûlü sürgün etmeye çalışmaları 6.4 Resûl’ü öldürmeye kalkışmaları ALLAH, RESÛLLERİNE KURULAN TÜM TUZAKLARDAN HABERDARDIR. 7.1 Allah’a ulaşma dileğini engelleyenlerin Resûllere kurduğu tuzakları Allah bozar 7.2 Resûlün Allah’a ulaşmayı dilemeyi engelleyenlerin tuzaklarını bozması SÖZLÜ VE FİİLÎ SALDIRILARA KARŞI RESÛL’ÜN VE HAK MÜ’MİNLERİN DAVRANIŞLARI RESÛLLERİN HİDAYETE ENGEL OLANLARA VE ALLAH’A ULAŞMAYI DİLEMEYENLERE KARŞI MÜCÂDELE METODLARI 9.1 Babalarının dînine tâbî olanlarla Allah Resûlleri’nin mücâdelesi 9.2 Fesatçıları ve cahiliyye adetleri üzere inananları atalar dînine bağlı kılan asıl sebep 9.3 Fuhuş çıkaranlarla Allah Resûllerinin mücâdelesi 9.4 Resûllerin münafıklarla mücâdelesi ALLAHÛ TEALÂ’NIN MÜNAFIKLARI AŞAĞILIK KILMASI 10.1 Münafıklar, ahirette cehennemin en alt tabakasına yollanacaklardır. RESÛL’Ü VE ONA İHSANLA TÂBÎ OLANLARI, ALLAH’IN GÂLİP KILMASI ATEŞE ÇAĞIRAN İMAMLAR 12.1 “Risalet, Hz. Peygamber (S.A.V) Efendimiz’le sona ermiştir” diyenler, nebî resûller ile velî resûl arasındaki farkı Kur’ân-ı Kerim’den öğrenmeyen, ateşe çağıran imamlardır. 12.1.1 Ateşe çağıran imamların davetine icabet edenler 12.1.2 Ateşe çağıranların davetine icabet edenler babalarının dînine tâbî olanlardır. SONUÇ KUR’ÂN’IN ÇİFT BİLİNMEYENLİ DENKLEMİ OLAN NEBÎ VE RESÛL KONUSUNDAKİ BİD’AT, İNSANLARIN BÜYÜK ÇOĞUNLUĞUNUN CEHENNEME GİTMESİNE SEBEPTİR. 1. Kur’ân âyetlerine göre “nebî” kelimesi “peygamber” kelimesi, dilimize Farsça’dan girmiştir. 2. Kur’ân âyetlerine göre “resûl” kelimesi Sonuç Olarak

Allah’a ulaşmayı dilemedikleri gibi, başkalarının da dilemesine engel olan kâfirlerin resûllere kurduğu zâlimce tuzaklardan biri de, dünyanın o en üstün ve o en güzel ahlâklı insanlarını öldürmeye çalışmaktır. Zâlimlerin önde gelenleri hemen her devirde bu yola başvurmuşlardır. Resûl’ü ve ona ihsanla tâbî olan mü’min kimseleri yollarından döndürmek için, içlerinden bir kısmını öldürmüş ya da öldürmeye teşebbüs etmişlerdir. Özellikle resûlleri öldürerek Allah’ın dînini yok edebileceklerini, diğer îmân edenleri de bu şekilde dînlerinden döndürebileceklerini sanmışlardır. Kavminin Hz. Şuayb (A.S)’ı taşa tutup öldürme arzusu, inkâr edenlerin Allah yolunda olan kimselere karşı beslediği büyük kin ve düşmanlığın çarpıcı bir örneğidir. Allahû Tealâ bu konuyu Kur’ân-ı Kerim’de şöyle bildirmektedir:

HÛD - 91 Kâlû yâ Şuaybu mâ nefkahu kesîren mimmâ tekûlu ve innâ le nerâke fînâ daîfâ(daîfen), ve lev lâ rahtuke le recemnâke ve mâ ente aleynâ bi azîz(azîzin). Şöyle dediler: “Ya Şuayb, senin söylediklerinin çoğunu biz anlamadık! Ve gerçekten biz, seni içimizde zayıf görüyoruz. Ve senin rahtın (sana destek olan gurubun) olmasaydı mutlaka seni taşlardık. Ve sen, bize karşı üstün değilsin.”

Firavun ve yakın çevresi de Hz. Musa (A.S)'ı öldürmek için planlar kurmaktayken, Hz. Musa (A.S), Allah'ın yardımıyla onların bu tuzaklarından haberdar olmuş ve kurtulmuştur.

KASAS - 20 Ve câe raculun min aksal medîneti yes’â kâle yâ mûsâ innel melee ye’temirûne bike li yaktulûke fahruc innî leke minen nâsıhîn(nâsıhîne). Ve şehrin öbür ucundan bir adam koşarak geldi: "Ey Musa! (Kavmin) ileri gelenleri mutlaka seni öldürme emrini vermek için konuşuyorlar. Öyleyse hemen (şehirden) çık. Muhakkak ki ben, sana öğüt verenlerdenim." dedi.

Zâlimlerin, resûlleri etkisiz hale getirebilmek ve öldürebilmek gayesiyle başvurdukları kaçırma ve bir yerde yalnız hapsetme gibi yöntemleri de vardır. Örneğin daha önce de bahsettiğimiz gibi Hz. Yusuf (A.S), kardeşleri tarafından kuyuya bırakılarak çevre şartları, açlık veya susuzluk içerisinde ölüme terk edilmiştir.

Hz.İbrâhîm (A.S)'ın kavmi ise, onların putlarını kıran ve aşağılayan bu kutlu Peygamberi ateşe atacak kadar azgınlık göstermişlerdir. Ancak Allah’a ulaşmayı dilemeyen zâlimlerin, İbrâhîm (A.S)’ı yakma çabaları boşa çıkmış ve Allah Resûl’ünü bu ümitsiz gibi görünen durumdan mucizevî bir biçimde kurtarmıştır.

ANKEBÛT - 24 Fe mâ kâne cevâbe kavmihî illâ en kâlûktulûhu ev harrýkûhu fe encâhullâhu minen nâr(nâri), inne fî zâlike le âyâtin li kavmin yu’minûn(yu’minûne). Buna rağmen onun kavminin (İbrâhîm (A.S)’a) cevabı: "Onu öldürün veya yakın!" demekten başka bir şey olmadı. Bunun üzerine Allah, onu ateşten kurtardı. Bunda muhakkak ki mü’min kavim için elbette âyetler (ibretler) vardır.

Mâide suresinin 67. âyet-i kerimesinde belirtildiği gibi resûller, Allah'ın koruması altındadırlar.

MÂİDE - 67 Yâ eyyuhâr resûlu bellıg mâ unzile ileyke min rabbike ve in lem tef’al fe mâ bellagte risâletehu vallâhu ya’sımuke minen nâs(nâsi) innallâhe lâ yehdîl kavmel kâfirîn(kâfirîne). Ey Resûl! Rabb’inden sana indirileni tebliğ et (duyur). Eğer bunu yapmazsan, o taktirde O’nun Risaletini (sana gönderdiğini) tebliğ etmemiş (duyurmamış) olursun. Ve Allah seni insanlardan korur. Muhakkak ki Allâh, kâfirler kavmini hidayete erdirmez.

Bu âyet-i kerimeden de anlaşıldığı gibi zâlimler, Allah'ın dilemesi dışında, ne mü’minlere ne de resûle hiçbir zarar veremezler.

6.4 Resûl’ü öldürmeye kalkışmaları