راز بزرگ عبادات: چرا بدون ذکر نمیتوان دین را زندگی کرد؟
ذکر فریضه است. ذکر سلطانِ عبادتهاست. بدون ذکر، تزکیهٔ نفس ممکن نیست و پاکسازی نفس نیز ممکن نیست. بهطور خلاصه، بدون ذکر زندگی کردن دین ممکن نیست. در رأسِ اوامرِ هدف، آرزوی رسیدن به الله قرار دارد، اما پس از آن حتماً ذکر میآید. و رسولالله صلیالله علیه و سلم میفرماید: اولین چیزی که از امت من برداشته میشود، امانت و خشوع است. امانت نخستینِ امرِ هدف است و خشوع نیز با وارد شدن ذکر تحقق مییابد. پس اگر در زندگی دینیِ انسان آرزوی رسیدن به الله و ذکر نباشد، قطعاً آن شخص در مسیر نجات نیست. الله تعالی ذکر را در سورهٔ مزمل آیهٔ ۸ واجب کرده است. ذکرِ بسیار را در سورهٔ احزاب آیهٔ ۴۱ واجب کرده است. و ذکرِ دائمی را نیز در سورهٔ نساء آیهٔ ۱۰۳ واجب کرده است. پس باید زندگی خود را با ذکر دائمی آراسته کنیم و اسلامِ قرآن را مانند صحابه زندگی کنیم تا به عصرِ سعادت برسیم. الله راضی باشد.